De zomer zit er bijna op. Hoewel het meteorologisch gezien pas op 21 september de beurt is aan de herfst, ben ik er nu al zeker van dat ik vorige week maandag voor het laatst op een zonnig terras een boek heb kunnen lezen. Normaal gesproken zou het me treurig stemmen, de aftocht van een mooie zomer. Maar dit keer niet.
Ik kijk juist met groot enthousiasme uit naar het vallen van de bladeren en de grillige najaarsbuien. Dat heeft alles te maken met het dichterbij komen van de vervulling van een vurige wens: het publiceren van een roman. In dat kader had ik mezelf dit jaar twee doelen gesteld: ik wilde een uitgeverij vinden en een eerste versie van mijn roman schrijven.
In de maanden die achter me liggen heb ik hard gewerkt aan mijn manuscript. Toen ik een derde deel van mijn manuscript af had, heeft mijn agent dat naar de uitgeverijen gestuurd om de belangstelling voor mijn roman te peilen. Er kwamen gelukkig veel lovende reacties. Met mijn agent ben ik vervolgens bij een handvol uitgeverijen in statige panden op gesprek geweest. Daarna heb ik van drie uitgeverijen een aanbieding gekregen voor het publiceren van mijn debuutroman.
Ik was overweldigd en glom van trots. Ik dacht aan de schrijvers van wie ik vol bewondering de romans heb gelezen en die ik binnenkort mijn collega’s mag noemen. En in gedachten zag ik mijn roman al in de boekwinkel liggen, uitgestald op tafel naast de boeken van mijn helden Gabriel García Márquez en John Maxwell Coetzee. En een moment vroeg ik me af wat ik moest doen, hoe ik deze lastige keuze moest maken. Maar het duurde niet lang tot mijn gevoel en verstand elkaar vonden. In een broeierige zomernacht, terwijl ik met open ogen in bed lag en mijn turbulente gedachten mijn dromen op afstand hielden, was ik eruit. Het moest Ambo|Anthos uitgevers worden!
Afgelopen donderdag was het zover, in het pand van Ambo|Anthos aan de Herengracht tekende ik mijn eerste contract als romanschrijver. Er was wijn, er waren hapjes en natuurlijk ook champagne. En er was een mooie speech van mijn redacteur. Het werd een dag om nooit te vergeten. Voor de rest van het jaar rest mij het tweede doel: het voltooien van mijn manuscript. Aan het einde van het jaar wil ik een eerste versie van mijn roman af hebben.
Daarna begin ik in 2010 aan het volgende traject: het reviseren. Ik zal eindeloos schaven aan de tekst en overbodige passages weglaten, tot alles klopt. Tot er staat wat ik voor ogen heb. De komende maanden ga ik verder werken aan het epische verhaal waarin de tragische geschiedenis van drie generaties van een familie in een dorp in Oost-Turkije wordt verteld. Eind 2010, begin 2011 zal mijn roman verschijnen. Dan zal ik mijn eersteling de wereld insturen.