26 April 2010 | reageer
Sinds 26 april 2010 is Isik columnist voor JOOP, de online opiniepagina van omroepvereniging VARA met bijdragen van prominente opiniemakers en debat tussen bezoekers.
Met regelmaat zal Isik opiniestukken voor JOOP schrijven. Zijn eerste bijdrage voor JOOP is de column ‘De onmisbare vijand’ die vandaag is verschenen op de website van Joop. Zie: http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/de_onmisbare_vijand/
19 April 2010 | 5 reacties
Het is lastig om grote veranderingen in je leven abrupt door te voeren. Het begint meestal met een voornemen, maar niet zelden blijft de daadwerkelijke uitvoering uit. Vaak komt dat door het ontbreken van een directe ‘trigger.’ Toevallige momenten kunnen daar verandering in brengen.
In mijn geval begon het met het boek ‘Dieren Eten’ van de Amerikaanse romanschrijver Jonathan Safran Foer dat mijn uitgeverij mij toestuurde. In het boek legt Foer uit waarom hij vegetariër is geworden en waarom hij zijn zoontje geen vlees laat eten. Het boek is een pleidooi tegen de bio-industrie.
12 April 2010 | reageer
Vandaag is SportProza gelanceerd, een blog over sport. Om de week zal op dit blog afwisselend een kort verhaal dan wel een sportcolumn van Murat Isik verschijnen. De eerste bijdrage is het korte verhaal ‘In de mist van Golden Gate Park,’ een verhaal over het verblijf van Isik in San Francisco in 2001 en de gelijktijdige opkomst van de voetballer Rafael van der Vaart.
Het korte verhaal ‘In de mist van Golden Gate Park’ is te lezen via de volgende link: http://www.sportproza.blogspot.com/
6 April 2010 | 1 reactie
Ik zou graag in Japan willen zijn. Duizenden kersenbomen staan er nu in volle bloei. Het is de tijd van het lentefeest ‘hanami’ (bloemenkijken)
wanneer Japanners massaal onder bloeiende kersenbomen picknicken. Er wordt gevierd dat de lente een nieuw begin inluidt. Het is als een volgend hoofdstuk in het leven.
Sinds de film ‘Lost in Translation’, met een verleidelijke Scarlett Johansson en een geniale Bill Murray, heb ik een zwak voor Japan. Dat mysterieuze land met die vaak vreemd uitgedoste mensen, het verrukkelijke eten en de fascinerende natuur. Het trekt me. Ik zou er net als in die prachtige film een keer willen ‘verdwalen’ om er vervolgens op mijn eigen manier de weg te vinden. » Lees verder «
