Murat Isik

Beste Geert,

Een tijd geleden zei je iets dat me raakte. Je vertelde dat je je vrijheid was kwijtgeraakt. Natuurlijk wist ik dat al, maar toen je het hardop uitsprak, kon ik het me ineens visualiseren. Het is voor jou niet meer mogelijk om zonder beveiliging over straat te gaan, noch kun je in een normaal huis wonen. Je zit als een geketende in een verborgen bunker ergens in het land.

Onmiskenbaar doet dat wat met een mens, een strijd voeren die zo’n hoge tol eist. Want net als de vrijheid van meningsuiting, waar jij zo’n vurige pleitbezorger van bent, is de vrijheid om te kunnen gaan en staan waar je wilt een groot goed. Het is wrang: de leider van de Partij voor de Vrijheid, is zelf lang geleden zijn vrijheid kwijtgeraakt. » Lees verder «

Het is niet eerder voorge-
komen dat ik een voorstel van Wilders en Verdonk niet meteen naar de vuilnisbak verwees en er zelfs een kort moment iets zinnigs in ontdekte. Dat is blijkbaar een van de neveneffecten van de ongekende financiële crisis die niet alleen Griekenland maar heel Europa teistert.    

Wilders en Verdonk pleitten er recent voor om uit de euro te stappen en de gulden her in te voeren. Dit om te voorkomen dat Nederland de dupe zou worden van de financiële malaise in Europa, en een lening van 5 miljard euro aan de Grieken zou worden verstrekt. Even maakte mijn hart, dat zo lang verknocht was aan de sympathieke gulden, een sprongetje. Zou het kunnen, een terugkeer naar onze unieke en kleurrijke bankbiljetten? » Lees verder «

We begonnen aan een reis die hij niet zou overleven. 
   Op de vroege ochtend van de eerste meidag in 1975, werd ik ruw gewekt. Ik voelde een hand op mijn borst waarna ik overeind schoot in bed. Twee handen die naar droge aarde roken, pakten me bij mijn hoofd vast. 
   ‘Rustig Metin.’ In de duisternis herkende ik meteen de stem van mijn opa. ‘We gaan op reis. Snel, we hebben weinig tijd.’
   Hij weigerde te zeggen waar we heen gingen. Misschien had ik moeten doorvragen, maar ik wist dat mijn opa een koppige man was en dat de eerste persoon die hem iets uit zijn hoofd kon praten nog voet in ons dorp moest zetten.
  ‘Deze reis moet ik maken’, zei hij alleen maar. ‘Deze reis ben ik iemand verschuldigd.’  » Lees verder «

De grond trilt als de zon plotseling wordt verduisterd door een gevaarte van kolossale afmetingen. Hij bedekt de hemel volledig en produceert mysterieuze klanken. Mensen wijzen verschrikt omhoog. Sommigen vluchten weg en roepen: ‘ze zijn gekomen!’. Vanuit het raadselachtige object, dat bewegingloos in de lucht hangt, wordt een bundel blauw licht op aarde gericht waarna mensen en vrachtwagens als pluisjes de lucht ingezogen worden. Ze verdwijnen via een gigantische schacht aan de onderkant van het gevaarte. Dan barst er een oorverdovend kabaal los en vuurt het ruimteschip duizenden rode laserstralen tegelijk op aarde af. » Lees verder «